Een beangstigende glimlach....

Best apart eigenlijk als je bedenkt met wat voor onzettende gestoorden we dagelijks kennis mogen maken op deze zieke aardkloot. Wij doen gewoon ons ding een ander haalt het in zijn botte hersenpan om met 600 kogels een Amish school binnen te treden om 11 jarige meisjes te knevelen aan het schoolbord, en heel logisch ook, deze jonge stervelingen te doorzeven met lood. Wat een ongelooflijke held! Niet te doen!

Een ander voorbeeld: meisje gevonden in verscheidene tassen in de Maas. We hebben nog geen naam voor haar, vanaf nu noemen we haar het ‘Maasmeisje’.
Is ook echt normaal om pure onschuldigheid kennis te laten maken met meerdere sporttassen.
Wat een randdebiel, ziekelijk! Sinterklaas heeft toch een ander beleid!

Kijk, nu heb ik het nog over psychisch gestoorden waar we zelf geen kennis van hebben, waar we eigenlijk geen gezicht bij hebben.
Zieke verhalen die alleen kenbaar worden gemaakt door een bepaalde nieuwsvoorziening, waardoor het voor ons makkelijk is door te ‘zappen’ en zo de gehele situatie naast ons neer te leggen. Hierdoor worden we niet emotioneel betrokken bij een werkelijk onmogelijke situatie waardoor deze te trieste, zieke, misselijkmakende randdebielen voor het eerst wèl in de belangstelling staan.

Waar ik eigenlijk op doel is het volgende: wanneer ik de situatie bekijk in een straal van 100 meter rondom mijn huis waar een duidelijk manisch depressief draagvlak aanwezig is, kan ik hoe spijtig ook, me er soms helemaal niet over verbazen dat zulke dramatische acties kunnen plaatsvinden.

Niet alleen mijn buurvrouw is ziekelijk gestoord, alcoholist met meerdere complicaties, ze stinkt ook nog!
Tevens is er een krankzinnige, te labiele overbuurman; totaal ontspoord en zeker geen kans meer om op een toch enigszins normale manier te functioneren gezien het tuig/ junkies die dagelijks zijn bankje mogen warmhouden.
Daarnaast hebben we nog een psychopatische overbuurvrouw met een werkelijk beangstigende glimlach, die het heel normaal vindt ’s nachts aan te bellen om te vragen of er geen 50 euries geleend kunnen worden voor in haar ogen de huur, naar ons idee een overheerlijke wellicht besmette naald.
Zo niet, mocht het ook wel 20 euro zijn! hahaha

Normaliter pijpt ze de buurman van een paar huizen verder wekelijks voor een prikkie, die nu ongeveer 116 moet zijn gezien zijn gemoedstoestand, om haar gewenste shotje toch binnen te krijgen.

Dan te bedenken dat ik ze nog niet eens allemaal aan bod heb laten komen, in een relatief rustig straatje van Amsterdam. Zal dit fijne plekje in de hoofdstad een realistisch beeld schetsen van de overige straatjes die het rijk is?

In het verlengde vraagt u zich natuurlijk af bevalt het nog steeds met dit stulpje in Oud Zuid?

Ja echt prima, verder geen reden tot klagen hahahaa aan maatschappelijk werk geen gebrek!

getuite lipjes en en vochtige zwoele oogjes

Lieve mensen,

dis•cri•mi•na•tie (de ~ (v.)
1 ongeoorloofd onderscheid dat gemaakt wordt op grond van bepaalde kenmerken => achterstelling
2 onderscheiding


Een gegeven waar je als een regelrechte kaaskop nooit bij zou hebben stil gestaan dat dit ooit nog zal kunnen plaatsvinden. Laat staan twee keer in een week! Hahaha
Lach wel maar is eigenlijk best om te huilen!
We hebben het hier niet over rassen-dis•cri•mi•na•tie, het gaat hier om ordinaire sekse-dis•cri•mi•na•tie.

Ja beste mensen ben nog steeds met volle overgave aan het solliciteren en kan je zeggen het valt nog steeds niet mee!
Dinsdag is deze jongen voorgesteld bij een radiostation als producer, erg leuk vacatureprofiel. Werd door het bemiddelingsbureau voorgesteld als iemand die zeker, gezien arbeidsverleden, motivatie en doelstellingen potentie had deze baan helemaal ok in te vullen, en kan u zeggen toen me dat werd aangegeven, best enthousiast.

Dit was echter van korte duur, werd niet voorgesteld omdat ik een pikkie had, u hoort het goed de

pe•nis (de ~ (m.), ~sen)
1 mannelijk geslachtsorgaan => de fluit, het derde beentje, mannelijk lid, jongeheer, leuter, lid, de lul, piemel pisser, plasser, potlood, sannie, snikkel, tamp, tampeloeres, zwengel

past niet bij het station in kwestie. Schaamteloos werd dit onder de tafel gecommuniceerd.

Toch ook wel vanzelfsprekend dat het tegenwoordig niet meer gaat om je prestaties, het gaat niet meer om de waarde als mens zijnde. Tegenwoordig kunnen we zelfs genegeerd worden wanneer we een verschil in hormonenspiegel hebben. Heerlijk toch!
Maar goed, dit was mijn dinsdag.

woensdag: wederom een sollicitatie in de planning.

Twee functies zouden worden vergeven; projectleider bij een conceptontwikkelingsbureau en projectmanager op een evenementenschip, uit een hondertal reacties mocht ik mij één van de gelukkigen prijzen.

Progamma:
-presentaties waar een beeld werd geschets van bedrijf in al haar facetten
-Individuele sollicitatiegesprekken
-Borrel met alle genodigden

Kijk beste mensen iedereen is er bewust van dat bij het laatste punt mijn kracht zal liggen,zal u de anticlimax op een later tijdstip vertellen hahaha
Binnen het sollicitatiegesprek kan ik je zeggen was ik er toch zeker wel van overtuigd dat ik een ronde verder zal komen,aardige mensen, positief gesprek.

Maar toen begon de schrik van het mannelijk testoron, het negatieve aspect van onze vertrouwde emancipatie, het zwarte half uur van de dag:

De borrel

De reden voor een aantal van de de 26 vrouwen om uit hun schulp te kruipen, de verleidingsrol aan te nemen. Voorop in het beminningsspel te lopen en de femme fatale krachten te laten schitteren. De drempel van het erotisch toelaatbare op te zoeken, op het koord te balanceren van sletterig gedrag om mogelijk een blijvende indruk achter te laten.
Het kwetsbare geslacht op een slinkse wijze een hand te reiken, te imponeren met een leuk omhulsel maar een weg-te-cijferen interne leegte. Het bedwelmen van het mannelijke rationele oerverstand om een weg te banen door de emotionele barrieres met getuite lipjes en vochtige zwoele oogjes.

Kan nog wel even doorgaan maar ben ervan overtuigd dat ik aardig een impressie heb gegeven van dit eigenaardige schouwspel.
Een onmogelijke situatie voor iemand die het wel van de inhoud moet hebben, zeg nou zelf ben niet iemand die voor dit soort taferelen een kontloze broek aanschaft, een latex hempje inclusief een leren pet met riempje onderdeel laat uitmaken van de fysieke voorkoming, om visueel te imponeren.

Kan er echt helemaal naast zitten maar dat zal maandag bevestigd worden of ik voor de vorm ben uitgenodigd of er daadwerkelijk naar kwaliteit zal worden gekeken om een juiste invulling te geven aan deze functies. Begrijp me niet verkeerd er was zeker expertise aanwezig onder deze meiden, ook zij verdienen een functie als deze in te vullen en een toegvoegde waarde kunnen zijn voor deze organisatie.

Maar er waren er een aantal tussen die beter achter een ander raam konden zitten dan dat van een evenementenbureau.

DRAMAandag

Maandagmorgen, ja lieve mensen we zijn weer aangekomen op de maandagmorgen.
De zwarte ochtenduurtjes van de week, de morgen waar iedereen met moeite een gepaste beleefdheid met zich mee wil brengen, maar vergeet dat de non-verbale communicatie zijn werk doet, de onmogelijke acties zijn toch weer nadrukkelijk van de geschreven gezichten af te lezen.
De morgen waar begrip kan worden opgebracht voor dood en verderf taferelen die in het verleden op menig werkvloer hebben plaatsgevonden. De morgen waarbij de grenzenloze naieviteit bij bepaalde college nadrukkelijk aanwezig is door geen rekening te houden met een andere invulling van de nachtelijke uurtjes.
De morgen waarbij behoefte is aan authisme, waar direct contact verbannen mag worden en een eenzaam bestaan een utopie lijkt te zijn, ook al is het maar voor verscheidene uurtjes.

De morgen waar naar ‘klinisch dood’ wordt gegoogled gezien de minimale hersenactiviteit en het daarmee samenpaarde creatief denkvermogen. De eerste uurtjes van de week waar geleidelijk vage herinneringen in elkaar worden gereconstrueerd.
Om nog maar niet te hebben over de bewustwording dat de ‘lever’ tegenwoordig wel eens het grootste orgaan van het lichaam zou kunnen zijn.
Loze voornemens worden veelvuldig opgeschreven, trieste persoonlijke afspraken worden gemaakt en de toestellen op de sportschool hebben het vandaag weer zwaar te voorduren.

Hoe hypocriet kunnen we met zn allen zijn? Maar goed, over 50 minuten is het weer de maandagmiddag waar geen tijd meer is voor zelfmedelij, veel succes nog deze morgen!
Als je er maar bewust van bent dat je er niet alleen voor staat! Eltjo is met u

Speedboot = PORNO

Lieve mensen,

Reconstrueren van een avond is soms noodzakelijk om toch enigzins overzicht te krijgen.
Het verwachtingspatroon even een biertje te doen met een oude vriend, kan dan ook uitdraaien op een verplichting van een uur of 20.
Sunny is een jongen met daadwerkelijk echt het hart op de goede plaats, iemand die er wel goed aan gedaan heeft vroegtijdig met zijn studie te stoppen om het te gaan maken in de horecabranche. Door knetterhard te werken en door met zijn schappelijke persoonlijkheid, mag gezegd worden, op de juiste plekken aanwezig te zijn heeft hij de mogelijkheid voor hemzelf gecreert gebruikt te maken van de geneugten des levens BIGTIME!
Een biertje nuttigen kan dan ook leiden tot diverse onverwachte patronen die je zelf niet in de hand hebt, aan toegeven is op dit moment dan ook noodzakelijk. Ook zaterdag was de gemaakte planning waste of time! Nadat het huis ons getrakteerd had op het gehele assortiment witbier en de UVstraling in merg en been toch aardig te voelen was, werd het voorstel aangenomen om het nostaligische Miami Vice een ode te brengen op de grachten van Amsterdam. De speedboot van Veti (horecapartner SUNSHINE) kon zich dan ook duidelijk meten met de voor ons allen bekende sloepjes van heren Tubbs en Crocket. Overgeven aan de situatie waarin alles op een dienblaadje gepresenteerd werd zal deze avond niet echt als moeizaam worden ervaren. Hoe helemaal ok kan het zijn na, na dobberend de grachten te hebben doorkruist, kom je oog in oog te staan met de 280 paarden die zich ergens verstopt hebben in de kajuit. 60 kilometer per uur vroeger op je puch macho rider was een peulenschilltje, maar onder invloed met deze snelheid illegaal het Ij tergen was toch een ander kaliber. Wat vet!!
Ben er helemaal over uit een speedboot = PORNO!

Later deze avond kwam een andere zware beproeving aan de orde. Alleen gelaten met een frans meisje op het water, vanaf nu noemen we haar Sophie. Sophie is midden twintig maar had nog niet echt begrepen dat engels en spaans de wereldtalen zijn. In het verlengde hiervan was het aan mij de taak mijn 3 jaar havo-frans op te rakelen om nog een minimaal moment van communicatie te ervaren. C’est tres dificil parle francais apres huite ans! Paraplu, croissant troitor zijn een aantal woorden uit het huidige vocabulair die zeker aan de orde zijn gekomen!

Echt niet te doen wat een ellende, maar toch een Moment Supreme! Wat heb ik gelachen!
Het laatste station Hotel Arena zou willen dat ik hier iets zinnigs van zou kunnen vertellen.
Uit waardering ben ik iedereen die me deze dag heeft getrakteerd op de meest unieke en uitzonderlijke ervaringen maar kwijtgeraakt. Schaamteloos trotseerde ik zelfstandig de laatste twee uur van het enerverende verblijf.

Mijn welgemeende excuus voor mijn beperkingen einde des avonds!

Oranje plamuur.....

Lieve mensen,

Eens in de 4 jaar een tournamentje dat zoveel emotie en chauvinistische gedachten met zich meedraagt. Kleuren die symbool staan voor de naties, culturele symbolen die de de mensen sieren en de vooroordelen over deze bevolkingsgroepen versterken.
Wedstrijden waar het verleden weer een samenloop vindt met het heden in de vorm van kolonien die strijden met hun vroegere koninkrijken.
Tegenwoordig zal de winst niet bepaald worden door moord en doodslag maar zal het spel, de tactiek en toch enigszins geluk aangeven wie zal mogen zegevieren.

Of zoals onze nummer 14, Johan Cruijf deze week het woord heeft verkondigd
‘ de bal is een essentieel onderdeel van het spel’
Landen die in het verleden niet de mogelijkheid hebben gehad, door politieke issues of gewoon omdat ze er niet de kwaliteiten niet voor hebben, mogen dan toch een keer schitteren in ons welbevriende duitsland; een lichtpuntje zijn door de ogen van de wereld.

Broederschap, genegenheid maar ook competitie en fanaticisme zijn de sleutelwoorden die deze maand toch een enigszins prominente rol in nemen.
Voor de liefhebbers een feest, voor tegenstanders een ware hell.
Een aantal kleine voorbeelden hoe het leven van bepaalde nederlanders overheerst wordt door kameraadschap met onze leeuw;
Volksbuurten waar het de normaalste zaak van de wereld is met een kratje op straat te zitten, waardoor tuinstellen een overbodige luxe zijn, zijn in zijn totaliteit bedekt met een laag oranje plamuur.
Straten die daadwerkelijk strijden om een prijs wie de meest oranje gekleurde straat heeft.
Winkels die geen oranje spullen verkopen of een leeuw in etalage hebben staan vallen tegenwoordig uit de gratie,
De gehele media die dwangmatig zoeken naar de primeur en veronderstellingen aangeven waarin de kern van waarheid vaak ver te zoeken is.

Toch heeft het allemaal wel wat, ook ik ben 1 van die 15.000.000 coaches die er in deze maand verstand van denkt te hebben. 1 van die coaches die onmogelijke beslissingen durft te nemen, 1 van die coaches die wel op de bank zit met een flesje rose, 1 van die coaches die wel de mogelijkheid heeft door te zappen wanneer de spanning ver te zoeken is.

Toch heerlijk zo betrokken te zijn bij een spel maar geen directe verantwoording te hoeven nemen, en je alleen maar drukt te hoeven maken over het feit dat de Leeuwenhose van Bavaria uit de kast zal moeten worden getrokken of gaan we toch voor de Nederhose met een Heinekentoeter boven de oren. Nog 6 wedstrijden te gaan.....

Mister Jingles

Lieve mensen,

Niet alleen de mens is in staat de leefomstadigheden van een ander te verzieken. De laatste twee weken zijn wij geterroriseerd door een klein pluizig wezentje: de Mus musculus; een knaagdier die we in de volksmond; het huismuisje noemen.
Een voor het oog schattig beestje kan toch aardig frustraties bij je opwekken wanneer de reguliere dagen plaats maken voor een nachtelijke deken. Hèt moment waarop zij zich zonder schaamte begeven in het terrotorium van de homo sapiens, waar ze zich toch nihiel bij zouden moeten voelen.
De voor ons welbekende mug is niet de enige die in staat is een ieders leven ’s nachts te ontregelen, de muis kan zich hier eenvoudig bij aansluiten. Het is toch ronduit belachelijk dat zij zich zonder enig besef van mogelijk gevaar durven te vertonen in ons nederige stulpje, dat ze er dagelijks triomfantelijk gaan rond paraderen alsof ze een naburig land zijn binnen gevallen, zonder enig tegenslag. Dit brengt ons bij het volgende punt:
Muizen zijn als konijnen,

De huismuis plant zich razendsnel voort. Hij kan zich het gehele jaar door voortplanten, meerdere nesten krijgen met een groot aantal worpen, en jongen zijn al op na enkele weken geslachtsrijp. Ook is de huismuis goed bestand tegen inteelt. Het vrouwtje kan vijf tot tien keer per jaar jongen werpen met drie tot twaalf jongen per worp. De draagtijd is 19 tot 21 dagen.

In het verlengde hiervan, aan mij de taak gericht actie te ondernemen. Een bezoek aan de kluswinkel op de hoek bracht me bij de volgende opties:
• De reguliere val, die uit oma’s keuken. Waar abrupt met een enigszins snelle beweging een einde komt aan de energie die door de vitale orgaantjes stroomt van dit minimale organisme.
• Gif; de sloper, zeker effectief maar met de kans dat zij zich nadat zij zich een enige tijd wazig in het hol van de leeuw hebben begeven, een weg vervolgen naar hun eigen afgebakende segment van de Stolwijkstraat nummer 1, het betekent een geur dat niet echt correspondeert met smakelijke etenswaren.
• Als laatste een innovatieve optie, een replica van ons ‘vangdevlieginstinct’ een schappelijk doosje waar plakkerige strips de oppervlakte bewaken; het betekent dat de ‘Mus musculus’ zich, na het idee te hebben gehad zijn weg te vervolgen, aburpt tot stilstand wordt gebracht.


Maar dan??? Dat is het vraagstuk waar Emilio en ik ons de bewuste avond over hebben moeten buigen.

De medewerker van de klusshop had me al aangegeven,
ik citeer: ‘ in de vuilniszak, knoopje dicht, stikt die na verloop van tijd vanzelf wel’
klinkt toch een beetje sadistisch en zal een zekere tragiek met zich meebrengen.

Daarbij komt dat het ook zeker niet vor me is weggelegd de pootjes van de strip te trekken stel je nu eens voor dat een ledemaat het zal begeven?
Hoe zou jij je voelen als ze je been uittrekken? Dat dacht ik!
De laatste mogelijkheid was toch echt het raam, in 2 seconden buiten en direct een abrupt einde aan de levensenergie die door het tere lichaampje vloeien van mister Jingles.
Niet echt mijn favoriete hobby kan ik u mededelen maar noodzakelijk om een totale escalatie te voorkomen.

Nu rest ons 1 vraag:
Heeft Jerry zich in zijn holletje vergezeld met een levenspartner, of heeft hij zelfstandig de boel lopen te verzieken?

Wanhoop

Lieve mensen,

Het onderstaand gedichtje heb ik deze morgen van mijn zus ontvangen,
het klinkt allemaal erg zwaar, maar is zo nu en dan zeker typerend voor de dagelijkse situatie.
Het belangrijkst is dat het met alle goede bedoelingen is vestuurd,
TNX SIS!!

wanhoop niet - wanhoop niet
straks is het allemaal weer anders
en misschien wel beter dan ooit
dus wanhoop niet - wanhoop nooit
nu zit je stil
straks ben je niet meer te houden
zo gaat het leven
voor wie er alles van wil

wanhoop niet - wanhoop niet
straks is het allemaal weer anders
en misschien wel beter dan ooit
dus wanhoop niet
wanhoop nooit

Stabiele factor......

Lieve mensen,

Iemand die mij in deze zogenoemde’ tussenfase’ volledig begrijpt en steunt is mijn lieftallige zus Mariek. Zij is niet alleen verantwoordelijk voor de stabilisatie van het dagelijks Cortisolpeil, tevens kan ik met haar werkelijk dagelijks mijn oppervlakkige humor delen en voorziet ze mij elke morgen om 8.30 uur van de meest onmogelijke politieke issues die er mondiaal plaatsvinden. Kan je zeggen; kijk er ’s avonds al naar uit wat de volgende morgen voor het ontbijt met me gedeeld zal worden; psychopaten die in een onmogelijk land hebben toegeslagen, Papoua’s die hun kano hebben verloren, een volledige analyse van de beleidsvoering betreffende een burgeroorlog waar, triestig maar waar, wederom tientallen doden zijn gevallen, of een lammetje die op de A1 een tijd heeft gebivakkeerd waardoor een totale ontregeling heeft plaatsgevonden.

De essentie van het hele verhaal is niet het feit dat zij daadwerkelijk elke nieuwsvoorziening analyseert om zichzelf te ontwikkelen, niet dat ze dit nieuws niet met me dagelijks deelt, maar meer het feit dat dit op onmogelijke tijdstippen gebeurd. Mevrouw heeft nog niet echt in de gaten dat door het tijdverschil (Fillipijnen <7 uur> Nederland) ik geconfronteerd word met gecompliceerde situaties terwijl ik nog beschik over de nodige slaap in de ogen, ik meer slaapwandel dan echt aanwezig ben, me gedraag op de gok en de eerste taken volbreng meer door routine dan rationeel verstand.

Afgezien hiervan kan ik niet ontkennen dat, hoe verrot het ook is dat we beiden nog niet de geschikte functie hebben gevonden, ik er erg vrolijk van kan worden zij zich wel op de msn begeeft, wel de tijd heeft om me op een dag van 8 uur een tigtal minuten te vermaken.
Ben uit het diepste van mijn hart blij dat zij mij de rust geeft die ik nodig heb, zij zich niet druk maakt over kleine onregelmatigheden, zij niet afhankelijk is van een stressfactor. Zij een stabiele factor is waardoor met humor het huidige bestaan gerelativeerd kan worden hahaha NOT!

Mariek 1000 x dank hiervoor!
Ps Maxima gefeliciteerd!

Chronisch overschot aan Cortisol…..

Lieve mensen,

Doordat ik de laatste twee weken toch werkelijk dagelijks op dezelfde tijd moet opstaan verwacht je dat ik toch hoogst waarschijnelijk dat ik toch een keer een ritme moet vinden.
Het tegendeel is waar, het is elke morgen nog steeds hetzelfde verhaal; of ik de 80 jarige oorlog moet winnen, een niet eenvoudige wiskundige vergelijking moet oplossen, een gecompliceerde presentatie moet geven in het vakjargon van chirurgen of de kenyanen moet vergezellen bij de marathon van NY.

Ja mensen, het blijft elke dag een onmogelijke opgave om direct na het geweldige geluid dat de wekker verkondigd het warme vertrouwde nestje te verlaten.
Deze onmogelijke geluidsgolven betekenen het begin van een lang traject waarbij om de 5 minuten de tijd moet worden verzet totdat de noodzaak daadwerkelijk van dien aard is, dat ik er niet onderuit kan komen enige actie te ondernemen. Hell!
U begrijpt dat ik niet echt een ochtendmens ben, en het ergste, niet alleen voor mij maar meer voor mijn directe omgeving, is het chronisch overschot aan Cortisol iedere morgen.

‘Cortisol wordt soms het stresshormoon genoemd omdat het vrijkomt bij elke vorm van stress, zowel fysiek als psychologisch. Tijdens het ontwaken komt er extra cortisol vrij; dit kan zorgen voor een ochtendhumeur’.

Paraat staan voor dag en dauw komt vaak overeen met een humeur dat ver beneden peil is, laat ik even eerlijk zijn, de meeste dagen ben ik het eerste uur niet te genieten.
Maar er zijn van die dagen, vandaag een goed voorbeeld, waar het allemaal nog wat langer duurt voordat het Cortisolpeil wat stabiliseert.
Hoe is het mogelijk dat je na werkelijk 14 keer die klotenwekker te hebben verzet de laatste keer onbewust de ‘alarm-actiefknop’ vergeet?
Het betekende dat ik werkelijk voor de zoveelste keer, me in een onmogelijk tijdsbestek moest prepareren, het niet echt positief uitpakt voor mijn gemoedstoestand kan ik u mededelen.


Toch presteer ik het om dagelijks op de juiste tijd dit geweldige kantoor te openen om me te begeven in een lege wereld waar eigen vermaak en zelfdicipline gewenst is om jezelf toch relatief een voldaan gevoel de dag af te kunnen sluiten.

Voldaan? Voldaan?, het is noodzaak om de tijd te doden anders is het helemaal een fiasco.
Acht uur naar een blinde muur staren houdt ook geen mens vol, naar mijn idee!