Urtica dioica

Lieve mensen,

Wanneer ik andere mensen spreek besef ik pas dat, ondanks ik weinig te melden heb, de woorden een bepaalde formaliteit uitstralen. Toch vreemd als je bedenkt dat ik persoonlijk helemaal niet zo ben. Integendeel zelfs.
Wat kan ik eraan doen? Weinig, barweinig!

De ‘Urtica dioica’, voor ons in huis-tuin en keuken-nederlands de ‘brandnetel’, nam dit weekend een essentiele positie in waar ik niet direct onderuit kwam.
Vrijdag was het de laatste dag waarop de wolken ons niet zouden beletten, waar de zon carte blanche had om ons van de benodigde vitamine B te voorzien. En natuurlijk betekent het gezien voorgaande blogs, dat we deze dag net als voorgaande dagen, maar weer eens in herhaling moesten vallen, door onze kostbare uurtjes te verspillen in het park.
Doordat Tanno en ik vooraf duidelijke afspraken hadden gemaakt(??) betekende het teveel culinaire hoogstandjes en teveel vino.
Het overigens geheel ten goede kwam aan de samengepaarde gezelligheid.

In de loop van de avond hebben we ons aangesloten bij een groep gasten die fanatiek de sport van het frisbeën bedreven. Wat er van afstand niet echt ‘stoer’ uitziet is in de praktijk werkelijk waar geweldig, denk dat ik me 1 deze dagen maar direct zo’n apparaat ophaal. Misschien dat ik mijn passie nu heb gevonden:
‘de wereld van het frisbeen’.



Zonder gekheid, was aangenaam verrast door het feit dat ik zo fanatiek en met zo veel lol de uurtjes doorkwam.
Had dit te maken met wederom andere factoren?? Voor u een vraag voor mij een weet!
Maar goed, in al mijn enthousiasme, het ronde attribuut uit de heldere hemel te vangen, werd er niet geschroomd met een werkelijk onmogelijke duik me in de bossen te begeven waardoor mijn voetjes eindelijk eens contact mochten maken met
de ‘Urtica dioica’.
‘Het belangrijkste kenmerk van de brandnetel is dat hij bedekt is met brandharen. Dit zijn fijne holle haartjes, die een brandend gevoel geven wanneer de breekbare punt afbreekt’.

Erg naadje te bedenken dat de blaren zo groot als de voor ons nog bekende ‘rijksdaalder’ het tot zondag volhielden. Het probleem was dat deze aanwezigheid samenviel met een werkelijk ongeevenaarde jeuk. Ik bedoel pijn is erg, maar jeuk is toch wel echt dramatisch. Dan te bedenken dat ik het advies verworpen had mijn voetjes direct een behandeling te laten ondergaan. Erg verstandig weer Eltjo!
Wil het hier bij laten vul de rest van de avond zelf maar in, wanneer je me enigszins kent kun je hier een passend beeld bij vormen!